Waar zijn jouw wonden?

 

Vaak wordt het evangelie als volgt gebracht: ‘Als je God aanneemt, dan zijn al je problemen en moeilijkheden verdwenen.’ Maar dat is niet waar. Paulus schrijft aan de gemeente te Tessalonica: 
‘Timoteüs moest u sterken en aanmoedigen in het geloof, zodat u zich niet uit het veld zou laten slaan door de tegenspoed die u ondervindt. (...) Toen wij bij u waren hebben we u al gezegd dat ons tegenspoed te wachten stond.’
1 Tessalonicenzen 3:2-4

 

Paulus draait er niet om heen! Hij zegt niet: ‘Het valt allemaal reuze mee, hoor…’ Nee, hij zegt heel eerlijk dat ons tegenspoed te wachten staat. Paulus kon het weten. Hij was een ervaringsdeskundige. Lees maar eens:

 

‘…in moeiten veel vaker, in gevangenschap veel vaker, in slagen maar al te zeer, in doodsgevaren menigmaal. Van de Joden heb ik vijfmaal de veertig-min-een-slagen ontvangen, driemaal ben ik met de roede gegeseld, eens ben ik gestenigd, driemaal heb ik schipbreuk geleden, een etmaal heb ik doorgebracht in volle zee; telkens op reis, in gevaar door rivieren, in gevaar door rovers, in gevaar door volksgenoten, in gevaar door heidenen, in gevaar in de stad, in gevaar in de woestijn, in gevaar op zee, in gevaar onder valse broeders; in moeite en inspanning, tal van nachten zonder slaap, in honger en dorst, tal van dagen zonder eten, in koude en naaktheid.’
2 Korintiërs 11: 23-28 NBG

 

Paulus wist wat verdrukking was. Paulus wist wat het was om tegenstand te ondervinden. Maar hij gaf niet op! Ook wij ondervinden tegenstand. Er is een vijand die ons wil tegenhouden door ons te ontmoedigen. Geen man of vrouw van God in de bijbel heeft zonder tegenstand iets bereikt! Of je nu kijkt naar Mozes, David, Nehemia of Ezra, allemaal ondervonden ze geweldige tegenstand.

 

Paulus krijgt op een keer een woord van God: 
‘Die nacht kwam de Heer bij Paulus en zei: ‘Houd moed! Want zoals je in Jeruzalem getuigenis van mij hebt afgelegd, zo moet je ook in Rome van mij getuigen.’
Handelingen 23:11

 

Tussen deze belofte van God en de vervulling ervan zit drie jaar. Dat waren drie vreselijke jaren voor Paulus:

o Hij overleeft een poging tot moord
o Hij brengt twee jaar in de gevangenis door
o In die twee jaar moet hij vele moeilijke verhoren doorstaan
o Uiteindelijk wordt hij op ‘transport gesteld’ naar Rome
o Vervolgens komt hij in een levensbedreigende storm terecht

o Het schip slaat stuk en om te voorkomen dat de gevangenen vluchten, willen de soldaten ook Paulus doden
o Ten slotte komt hij veilig aan land op het eiland Malta, maar daar wordt Paulus gebeten door een giftige slang

 

Ondanks alle tegenslag gaat Paulus door. Hij geeft niet op en verandert niet van koers. Hij blijft vasthouden aan het spreken van God en het doel dat God voor hem had.

Waarom? Omdat hij een doel had waarvan hij het waard vond om voor te vechten. Hij was bereid om pijn te lijden en wonden op te lopen. 

 

In het boek ‘Maar uw land is schitterend' van Alan Paton zegt de hoofdpersoon op een bepaald moment: ‘Als ik daar boven kom, wat ik wel van plan ben, dan zal de grote rechter tegen mij zeggen: waar zijn je wonden? En als ik dan zeg dat ik er geen heb, zal hij zeggen: was er dan niets om voor te vechten? Die vraag zal ik niet onder ogen durven zien…’