Jezelf aanvaarden

 

In de vorige blog stond de conclusie: je kunt pas echt jezelf zijn als je van jezelf kunt houden. Van jezelf houden is niet narcistisch, egoïstische of egocentrisch! Wat is het dan wel?

 

Jezelf liefhebben is je ervan bewust zijn dat je geschapen bent naar Gods beeld.
Jezelf liefhebben is jezelf het voorwerp van Gods liefde weten.
Jezelf liefhebben is jezelf respecteren, jezelf aanvaarden!

 

Zelfaanvaarding is tevreden zijn met jezelf, blij zijn met jezelf. Het wil zeggen dat je zowel je positieve als je negatieve kanten kan accepteren. Je hebt jezelf aanvaard zoals je nu bent, met al je mogelijkheden en onmogelijkheden.

 

Iemand die zichzelf niet aanvaard heeft is dus ontevreden over zichzelf. Hij is niet blij met zijn karakter, met zijn lichaam, met zijn talenten, met zijn leven. Hij zal worstelen met zijn identiteit en knokken met gevoelens van minderwaardigheid en zelfverwerping. Zo iemand heeft daarom steeds anderen nodig om bevestigd te worden. En omdat ze zo afhankelijk zijn van de bevestiging van anderen, leven ze in een voortdurende angst om afgewezen te worden.

 

We worden vatbaar voor de angst voor afwijzing wanneer we ons niet geborgen weten in de liefde en aanvaarding van God. We hechten dan meer waarde aan de voorwaardelijke goedkeuring van mensen dan aan de onveranderlijke goedkeuring van God.