5. Totale vergeving houdt iemands zonde verborgen voor de persoon die het meeste voor die ander betekent.

De grootste angst van Jozefs broers was dat hun vader zou ontdekken wat zij op hun kerfstok hadden. Maar Jozef houdt het verborgen voor hun vader. Hij had kunnen zeggen: ‘Goed, nu dit alles is uitgekomen, moet je in het licht gaan wandelen met vader.’ Maar dat zei hij niet. Deze vroegere klikspaan, de jongen die alles verraadde aan zijn vader, zegt tegen zijn broers: 'Ga onmiddellijk terug naar mijn vader en zeg tegen hem...  alles wat jullie me hebben aangedaan?' Nee: 'God heeft Jozef heer over heel Egypte gemaakt.'

 

Is dit niet precies wat Jezus voor ons doet? Jezus neemt elke vrees voor God de Vader uit ons denken weg. Als we in de eeuwigheid voor God verschijnen, zullen we ontdekken dat hij niets weet van onze zonden. Jezus heeft ons ‘in bescherming genomen’ door zijn bloed.

 

Later, wanneer Jakob sterft, komt er opnieuw de angst bij de broers dat Jozef nu wraak gaat nemen. Wanneer Jozef dat hoort zegt hij:
‘Wees maar niet bang. Ik kan toch Gods plaats niet innemen? Jullie hadden kwaad tegen mij in de zin, maar God heeft dat ten goede gekeerd, om te bewerken wat er nu gebeurt: dat een groot volk in leven blijft. Wees dus niet bang. Ik zal zelf voor jullie en jullie kinderen zorgen.’ Zo troostte hij hen en stelde hij hen gerust.’  Genesis 50:19-21

 

In Genesis 49 spreekt Jakob zijn laatste woorden tot zijn kinderen. Daarin zegt hij over Jozef: 'Een vruchtbare wijnstok is Jozef, een vruchtbare plant bij een bron, met ranken die reiken tot over de muur -  de muur van verdrukking en van onrecht. Jozef heeft zich niet laten hinderen en is boven de muur uitgegroeid – De boogschutters, zij haatten hem, zij tergden hem (in de grondtekst staat: zij hebben zijn leven verbitterd) en schoten. Maar zijn boog bleef gespannen, zijn armen en handen soepel, door de hulp van de Machtige, de Machtige van Jakob, door de nabijheid van de Herder, de Rots van Israël, door de God van je vader, de Ontzagwekkende.’  Genesis 49:22-25

 

Diezelfde God is ook jouw herder. Daarom kan ook jij leren totaal te vergeven en op die manier tot je bestemming komen.

 

Conclusie:

Als je op een gezonde manier vandaag en in de toekomst wilt kunnen leven, dan zul je het verleden goed moeten afsluiten. Totale vergeving is daarbij essentieel. Het is niet mogelijk om Gods droom voor je leven in bezit te nemen zonder af te rekenen met de ballast uit je verleden.

 

De broers van Jozef deinsden terug toen Jozef zich bekendmaakte, maar hij zei: ‘Kom toch dichterbij!' God had in de loop der jaren aan hun hart gewerkt, en ze waren tot de conclusie gekomen dat dit ‘hun straf was omdat ze zich niets hadden aangetrokken van de smeekbeden van Jozef’ (Genesis 42:21). Omdat ze zo concreet met hun zonde werden geconfronteerd, sloeg de schrik hen om het hart. Als er ooit een moment was dat Jozef het zijn broers had kunnen inpeperen, dan was het nu, maar hij deed het niet. Integendeel, hij nodigde hen uit om dichtbij te komen.
Echte vergeving opent je hart opnieuw voor degene die jou pijn heeft gedaan. Maar daarvoor is nodig dat je God al je pijn en gevoeligheden geeft en jezelf aan hem toevertrouwt. Alleen vanuit die veiligheid kun je oprecht zeggen: ‘Kom dicht bij me.’ Zo reageert God zelf ook naar ons toe: Hij wil dat we ons volkomen op ons gemak voelen bij hem en trekt ons dicht naar zich toe, vanuit volkomen vergeving.

 

 

Jozef ziet de schrik en de angst op het gezicht van zijn broers. Daarom zegt hij: ‘Wees niet bang en maak jezelf geen verwijten...’  Hij wil niet dat het schuldgevoel de relatie onmogelijk maakt, en hij stelt zijn broers daarom gerust.
Maar hoe gaat het bij ons vaak? ‘Vooruit dan maar, ik vergeef het je, maar ik hoop dat je goed beseft wat je me hebt aangedaan! Het was echt een rotstreek van je!’ Als we iemand hebben vergeven, maar die ander voelt zich nog steeds verdrietig tegenover ons, dan hebben we hem niet volledig kunnen overtuigen van onze vergeving. Daarom is het belangrijk ook zelf te leven vanuit de vergeving die God ons aanbiedt. We worstelen vaak met nare gevoelens van schuld, die zelfs na oprechte bekering en berouw niet verdwijnen. We zijn bereid te geloven dat God ons vergeeft, maar kunnen onszelf zo moeilijk vergeven. Toch is het een onbetwistbare waarheid dat God ons volkomen vergeven heeft. Als zijn vergeving slechts gedeeltelijk is, zou het offer van zijn Zoon geen waarde hebben.

  

 

Ons leven lang zullen er mensen blijven die ons pijn doen, telerstellen of tegenwerken. Hierdoor komen veel mensen uiteindelijk niet op hun bestemming terecht. Ze geven daar dan vervolgens anderen de schuld van. Toch kan God ons altijd weer op onze bestemming brengen, ondanks tegenwerking, als we maar op de goede manier reageren op dit soort tegenslag, namelijk door te vergeven.
R.T. Kendall laat in zijn boek ‘God meant it for good, a fresh look at the life of Joseph’, vijf criteria zien, die bewijzen of we iemand werkelijk totaal hebben vergeven.

 

Jozef had voldoende redenen om verbitterd te zijn: zijn broers verkochten hem, hij werd vals beschuldigd van overspel, vervolgens jarenlang ten onrechte gevangen gezet en zelfs door zijn ex-medegevangene vergeten. Uiteindelijk komt er een keer in zijn lot, maar dat betekent niet automatisch dat hij zijn verleden is vergeten. Jozef heeft dan ook niet geleerd te vergeten, maar te vergéven. En als jij niet net zo reageert als Jozef, dan zul je je leven lang blijven zwerven in een woestijn van zelfbeklag en zelfmedelijden: 'Er is mij onrecht aangedaan!' God heeft echter zijn hamer en beitel genomen en wil je vormen naar het beeld van zijn Zoon, net zoals hij dat bij Jozef deed. Vlucht niet weg door anderen de schuld te geven voor wat je overkomen is, maar kies voor de uitweg van vergeving. Ook Jozef is uiteindelijk op zijn bestemming gekomen, omdat hij wist wat het betekende in totale vergeving te wandelen.

 

‘Toen kon Jozef zich niet langer goed houden tegenover allen die daar bij hem waren. ‘Laat iedereen weggaan!’ riep hij. Zo was er niemand bij toen Jozef zijn broers vertelde wie hij was. Hij barstte in tranen uit en huilde zo luid dat de Egyptenaren het hoorden en dat het ook in het paleis van de farao te horen was. Hij zei tegen zijn broers: ‘Ik ben het, Jozef! Leeft mijn vader nog?’ Zijn broers waren niet in staat antwoord te geven, ze waren verlamd van schrik. ‘Kom toch dichterbij,’ zei Jozef tegen hen, en daarop gingen ze dichter naar hem toe. ‘Ik ben Jozef,’ zei hij, ‘jullie broer, die jullie verkocht hebben en die naar Egypte is meegevoerd. Maar wees niet bang en maak jezelf geen verwijten dat jullie mij verkocht hebben en dat ik hier ben terechtgekomen, want God heeft mij voor jullie uit gestuurd om jullie leven te redden. De hongersnood teistert het land nu al twee jaar, en ook de komende vijf jaar zal er niet geploegd of geoogst worden. God heeft mij voor jullie uit gestuurd om jullie voortbestaan op aarde veilig te stellen; zo wilde hij veel levens redden. Niet jullie hebben mij dus hierheen gestuurd maar God; door hem ben ik de belangrijkste raadsman van de farao geworden, de bestuurder van zijn hele hof en heerser over heel Egypte. Ga onmiddellijk terug naar mijn vader en zeg tegen hem dat zijn zoon Jozef hem het volgende laat weten: ‘God heeft mij heer over heel Egypte gemaakt. Kom zo snel mogelijk naar mij toe.’ Genesis 45:1-9

 

Jozef stuurt iedereen weg als hij zichzelf aan zijn broers bekend maakt. Hij was als enige op de hoogte van hun zonde, het feit dat zij hem jaren daarvoor als slaaf hadden verkocht. En dat wilde Jozef zo houden. Hij wilde voorkomen dat kwaadsprekers ooit konden zeggen: ‘Daar heb je die broers van Jozef. Heb je gehoord wat zij hebben gedaan..?' Niemand mocht weten wat zijn broers hem hadden aangedaan. Wat een prachtige houding! Echte, totale vergeving, beschermt degene die jou iets heeft aangedaan. Liefde bedekt tal van zonden!